| تبليغات | X |
آنها كه خنديدند، رقصيدند، گاه نيز جنگيدند
هر گونه كه بودند، _خرسند يا شاكي_ بايد كه می رفتند
آهسته و تنها
در انتهاي راه،... بعضی وداع گفتند، بعضی نفهميدند...
...
ما زير لب _آرام_ افسوس مي خورديم
و سخت مي گشتيم، دنبال يك تقصير
_راضی نمی كردند، اين گفته ها ما را!_
پس انگ می بستيم، بر لوح اين تقدير...
نام حسادت را!
***
نوشته شده توسط نازنین میرسید در دوشنبه 4 آبان1388 ساعت موضوع | لینک ثابت
آخرین نوشته ها
